Door middel van deze website wil ik mijn getuigenis geven over mijn geloof in God, Jezus en de Heilige Geest.

Ik ben geboren in Assen, kom uit een gezin van elf kinderen. Wij zijn van huis uit op gegroeid met het geloof, dat hield in dat wij voor het eten een stil gebed hielden, en dat wij met de kerst naar het Leger des Heils gingen. Maar echt over het geloof werd er niet gepraat. Wel ging ik naar een christelijke school, hier hoorde ik de verhalen uit de bijbel. Ik was een verlegen jongen, die altijd alleen stond werd  veel gepest en hoorde er niet echt bij. Thuis was het altijd druk met zo'n groot gezin, er waren altijd wel zorgen. Dit kwam door de ziekte van mijn vader, en een zuster die aan toevallen leed. Mijn broers en zusters gingen allemaal trouwen en kregen allemaal kinderen. Dit bracht ook veel zorgen voor mijn ouders met zich mee, in 1964 overleed het eerste kleinkind aan een spierziekte en daarna nog twee kleinkinderen. Mijn zuster die aan toevallen leed kreeg veel aandacht, voor mij was er niet zoveel aandacht. Niet dat ik geen liefde kreeg, integendeel ik was de jongste. Maar toch ,ik voelde mij alleen en was nooit echt gelukkig. In 1969 werd ik door de schoolarts in overleg met mijn ouders naar een kindertehuis (Elim)op Schiermonnikoog gestuurd voor negen weken. Dit was een hele ervaring, ik was nog nooit van huis geweest, achter af heeft het mij het wel goed gedaan. Ik groeide op en ging naar het voortgezet onderwijs, in 1975 ging ik werken. 1977 kwam ik te werken bij de rijwielstalling op het station in Assen. Eind 1978 kreeg mijn vader te horen dat hij leverkanker had, en dat hij waarschijnlijk nog een half jaar te leven had . 21 januari 1979 ging het heel slecht met mijn vader, ik had die dag avonddienst tot 24.00 uur in de rijwielstalling. Die zelfde dag kreeg de vrouw van mijn jongste broer een dochter. Zo zie je dat leven en  dood dicht bij elkaar staan. Ik ging tegen 24.00 uur naar huis van mijn werk. (Ik was de enige van de kinderen die nog thuis woonde, en had ook mijn rijbewijs nog niet, dus mijn oudste broer was bij ons thuis als mijn moeder werd opgeroepen om naar het ziekenhuis te gaan dat ze dan vervoer had). Toen ik thuis kwam was mijn broer nog wakker, en wij gingen nog even wat drinken en praten. Op een moment hoorden wij een lied, het was: ďEr ruist langs de wolkenĒ wij keken elkaar aan van verbazing. Wij dachten dat het muziek uit de kroeg tegenover ons kwam, en liepen naar buiten maar de kroeg was dicht en de straat was verlaten. Op dat moment kwam mijn jongste broer met zijn auto aanrijden, hij kon niet slapen omdat hij vader was geworden en zijn eigen vader lag op het sterven. En dacht ,ik ga nog even kijken of ze bij mijn moeder nog wakker zijn. Hij stapte uit zijn auto en keek ons verbaast aan, en zei ik durf het bijna niet te zeggen ik hoor een lied in mijn gedachten. Dit was het zelfde lied dat wij hoorden, we waren nu met zijn drieŽn die het zelfde lied hoorden. Wij zijn naar binnen gegaan en mijn oudste broer heeft de nachtzuster gebeld in het ziekenhuis, met de vraag hoe het met onze vader ging. De zuster vertelde dat hij diep lag te slapen en dat wij ons geen zorgen moesten maken. Wij hebben die nacht nog lang met elkaar gepraat, maar het lied hebben wij niet meer gehoord. De volgende dag ging mijn jongste broer naar zijn vader om het goede nieuws te vertellen dat hij opa was geworden. Hij stapte de kamer binnen en mijn vader keek hem aan, en zei; je hebt een dochter gekregen met zwart haar ik heb haar vannacht mogen zien! Ik heb een fijne nacht gehad, ik heb mijn drie kleinkinderen gezien in de hemel, het was daar zo mooi. Ze konden daar lopen en ik zag ze spelen, en zeiden opa kom je nu ook bij ons? Maar ik mag eerst nog afscheid nemen van de wereld. Vanaf dat moment ging het vooruit met mijn vader en mocht hij naar huis om daar te sterven. Voor mij was dit een wonder en ik kwam tot geloof in God! Mijn vader had behoefte om een dominee te ontvangen, en uit eindelijk hadden wij Hans Van Vliet een officier van het Leger des Heils uit Drachten bereidt gevonden die mijn vader wou bij  staan. Op een avond ging het slecht met mijn vader het sneeuwde enorm (januari 1979), wij besloten de officier van Vliet te vragen om te komen. Het weer was echt slecht maar hij was bereidt om meteen te komen, hij kwam laat op de avond aan had onderweg ook nog een lekke band gekregen. Vanaf die tijd kwam ik in contact met van Vliet en hij nodigde mij uit om zondags naar de dienst te komen in Drachten. Het geloof werd steeds hoe sterker en voelde mij gedragen door de Heer. Een halfjaar later 15 juni 1979 overleed mijn vader nadat hij van iedereen afscheidt had genomen. Ik had in middels mijn rijbewijs gehaald dit mocht mijn vader nog mee maken, en zei tegen mij nu kan je straks als ik er niet meer ben samen met je moeder opstap. Ik was nu 18 jaar en wou eigenlijk wel een eigen rijwielstalling beginnen, en door de hulp van mijn moeder en broers en zusters kon dit doorgaan. Elke zondag ging ik trouw naar de diensten van het Leger in Drachten. In 1980 begon ik een eigen onderneming, een rijwielstalling in het centrum van Assen. In 1982 werd mijn lievelings broer ziek, hij was net 30 getrouwd en twee kinderen. Al gauw bleek dat hij  kanker had en kreeg te horen dat hij zeer snel zou sterven. Mijn leven stortte in, mijn broer waar ik elke dag mee omging ging mij verlaten. Hij was nog druk bezig thuis met een verbouwing aan zijn woning, hij had bijna alles klaar alleen de plavuizen moesten er nog in. Dit kon hij niet meer klaar maken, verder had hij alles kunnen regelen zodat zijn vrouw goed achter bleef. Zijn vrouw was niet gelovig, op een moment ging het slecht met hem. En hij zei tegen zijn vrouw;"Willie" kom je straks ook boven, zijn vrouw dacht dat hij in de war was omdat hij benenden in de woonkamer op bed lag. Zelf denk ik dat hij bedoelde met boven de hemel, hij had zich  helemaal overgeven aan zijn Heer en Heiland. 21 oktober 1982 overleed hij, ik was kapot en kwaad op God waarom nu dit? Na zijn crematie ging een zwager van mij verder met de plavuizen, dit had mijn broer hem gevraagd. Zelf kon ik heel goed opschieten met mijn zwager, met hem had ik de zelfde band als met mijn broer. Zes weken later was het werk klaar bij mijn schoonzus, de plavuizen lagen erin. Mijn zwager kwam thuis en voelde zich niet goed. 11 december 1982 tegen 18.00 uur kreeg hij een hartstilstand 34 jaar is hij geworden. Weer opnieuw de zelfde pijn en verdriet, nu zijn ze alle twee weg, en voelde ik mij verlaten. Kort na het bericht zag ik het leven niet meer zitten, en wilde van het balkon afspringen, ik woonde in een flat tegenover mijn ouderlijke woning. Ik werd gelukkig tegen gehouden door een buurjongen. En was boos op God, waar was God nu, sinds ik tot bekering was gekomen, kwamen er alleen maar sterfgevallen. Mijn moeder had het er ook moeilijk mee, ze kon niet meer geloven in een God. Op een avond zat zij alleen in de kamer en kreeg een visioen, ze zag mijn vader, broer en zwager dansend hand in hand om de tafel heen. Opdat moment wist ze, dat zij bij elkaar waren en kon zij weer geloven in God. Mijn moeder kon het alleen zijn niet aan, en aangezien  ik last had van mijn knieŽn en in een flat woonde, vroeg ze aan Anja en mij, of wij bij haar wilden komen wonen. Zij had een eigen huis, en we hebben het geprobeerd. Een halfjaar later hebben wij de woning van haar gekocht, en heeft ze de opbrengst verdeeld onder haar elf kinderen. Mijn rijwielstalling werd steeds hoe groter en drukker. De bezoeken aan de diensten van het Leger des Heils werden steeds minder, en het geloof zakte ook verder af. Het ging bergafwaarts met mij, kreeg medicatie om rustig te worden en werd overspannen. In oktober nam ik het besluit, om mij terug te trekken op het eiland Schiermonnikoog om tot rust te komen. Op dat eiland heb ik opnieuw God ontmoet, ik liep alleen op het strand. Had een stok in mijn hand en ineens schreef ik in het zand "GODS WEG IS DE BESTE", zonder dat ik het zelf door had. Ik zag de tekst staan, en knielde neer, en schreeuwde het uit God wat wilt U van mij? Ik hoorde een stem, Henk je zit op de verkeerde weg, je moet mijn weg volgen. En stoppen met je rijwielzaak, dat hield in dat ik mijn faillissement moest aanvragen. Diezelfde dag ben ik naar huis gegaan, de volgende dag ben ik naar de rechtbank gegaan om mijn faillissement aan te vragen. Alles verloren wij, de woning, zaak, en auto en hadden dus niks meer, alleen schulden.. Ik had mij laten inschrijven bij de woningbouw in Assen, voor 1 april moesten wij de woning uit. Ik heb mij die zelfde dag ook laten inschrijven voor een woning in Smilde, twee dagen later kregen wij een woning aangeboden in Bovensmilde. Het was een hoekhuis met een grote tuin, echt een mooi huis, wat was ik God dankbaar! In 1991 ben ik echt actief geworden binnen het Leger des Heils als heilssoldaat, ik had veel vrije tijd dus kon mij 100% geven. In 1994 ben ik taxichauffeur geworden, in de taxi kreeg ik veel gesprekken, en kon ik getuigen van mijn Heer en Heiland. God gebruikte mij hiervoor, een jaar later (1995) werd mij gevraagd of ik bij de politie wilde werken als arrestantenwacht. Ik wist helemaal niet wat dat in hield, en wilde wel eens een kijkje nemen. Er werd een datum afgesproken, en ging op die dag naar het politie bureau in Assen, waar ik verwacht werd. Ik melde mij bij het loket, en dacht dat ik een rondleiding zou krijgen. Maar ik kreeg meteen een sollicitatie gesprek met een groep van acht personen, er werden allemaal vragen gesteld hoe ik met arrestanten zou omgaan. Het gesprek heeft ongeveer een uur geduurd, binnen veertien dagen zou ik bericht krijgen of ik die functie zou krijgen. Maar helemaal geen rondleiding gehad, wist dus nog niks van de werkzaamheden af als arrestantenwacht. Een week later werd ik gebeld dat de keus op mij was gevallen, en dat ik maandag om zeven uur werd verwacht,ik zou dan een interne opleiding krijgen voor de functie van arrestantenwacht. Deze functie voer ik nu tien jaar uit, en merk steeds weer opnieuw, dat God mij hier gebruikt zoals je kunt lezen op deze website. Hier staan een aantal van die gesprekken die ik gehad heb met de arrestanten, in mijn vrije tijd help ik jongeren die in de problemen zitten. Vele gesprekken die ik op geschreven had zijn verloren gegaan, in januari 2004 is onze woning uitgebrand en was ik weer alles kwijt. En opnieuw was ik kwaad op God waarom nu dit weer, enkele dagen na de brand speelde het lied door mijn gedachten," Heer ik ben u dankbaar"! Ja, wij waren dankbaar dat God ons had bespaard, dat wij op tijd uit de woning konden. Volgens de brandweer had het geen vier minuten langer moeten duren dan waren wij gestikt. Gelukkig waren wij goed verzekerd en wij hebben alles weer voor elkaar. Ondanks al deze tegenslagen kan ik zeggen;

1 'k Bouw op de beloften van mijn God en Heer. 
Door de tijden heen bezing 'k zijn lof en eer. 
'Glorie in de hoge,' juich ik telkens weer. 
'k Bouw op de beloften van mijn God.

Refrein: Halleluja, 'k bouw op de beloften van mijn Heer en Heiland. 
Halleluja, ik bouw op de beloften van mijn God!

2 'k Bouw op de beloften die niet falen, neen; 
ook al woedt de storm van twijfel om mij heen. 
Aan het levend woord is 't dat ik mijn kracht ontleen. 
'k Bouw op de beloften van mijn God.

3 'k Bouw op de beloften van de Heer 
die mij steeds in liefde houdt verbonden aan zijn zij. 
't Zwaard des Geestes houdt mij daag'lijks sterk en vrij. 
'k Bouw op de beloften van mijn God.

4 'k Bouw op Gods beloften en 'k aanvaard zijn plan. 
't Is zijn bloed dat mij volkomen rein'gen kan. 
Christus heeft mij vrijgemaakt van ied're ban. 
'k Bouw op de beloften van mijn God
 

 

"Ik ben in dienst van God om mensen te dienen. Niet mij, maar Hem komt alle eer toe." Amen