Ik ben arrestantenwacht in een middelgrote stad in Nederland. In mijn werk heb ik veel te maken met verslaafden.

"Ik schat dat 25% van de arrestanten verslaafd is en dan met name aan alcohol, cocaïne of heroïne. Ik neem de arrestant over van de verbalisantanten (agenten), schrijf ze in, fouilleer ze en verslaafden gaan helemaal uit de kleren. ja , hoe weet je dat iemand verslaafd is of gebruikt heeft? ten eerste ontwikkel je daar gaandeweg een expertise in, maar ik vraag het ook altijd op de man af of iemand gebruikt. dat doe ik standaard bij inschrijven. en meestal ken je je pappenheimers op den duur wel, want je krijgt de meeste mensen wel vaker te zien. de harddruggebruiker is vaak een 'een lastige' klant; irritant vaak bellen, vragen om een dokter, om pillen, om methadon. wij zijn hier afhankelijk van de GGD arts en het vervelende is dat de één wel methadon en pillen voorschrijft en de andere niet of nauwelijks. er is dus geen eenduidig beleid en dat maakt voor ons erg lastig naar de 'klant' toe. Als iemand geen of te weinig pillen krijgt, kunnen ze knap vervelend worden. Vaak gaan ze dan naar de observatiecel, want ze vernielen alles, scheuren soms de kleren van hun lijf of verwonden zichzelf. Je moet erop bedacht zijn dat ze genoeg drinken, want dat vergeten ze vaak, eten doen ze dan ook niet, maar dat is minder belangrijk. Veel laten drinken dus en een praatje maken. Je kunt er echt je handen aan vol hebben als iemand aan het afkicken is en je moet ze dan ook een beetje in de gaten houden en af en toe even binnenlopen.

Ik zie het als een spel en speel ik gedeeltelijk mee. Ik hou ze graag een spiegel voor, zeker als ze flink aan het afkicken zijn, of als ze onredelijk tekeergaan. Naast mijn werk deed ik werk bij het Leger des Heils, bewust in een andere gemeente. Daardoor ken ik veel verslaafden van de straat, ik heb dan een andere pet op en ben ik in benadering, van hen naar mij, beter bereikbaar, minder een 'autoriteit'. 'Moet je nou jezelf eens zien', zeg ik dan, 'da doen die drugs met je'. 

Ik kies voor een vriendelijke, nette manier van benaderen, laat de menselijke kant van mezelf zien. Nee, geen medelijden, maar een stukje meeleven, steuntje in de rug. Het zijn altijd mensen, die naast hun stoere gebruikershouding, beschadigd zijn, veelal in hun jeugd.

Bij agressieve klanten - dan speelt alcohol vaak een rol - is het van belang dat ze zo snel mogelijk hun roes gaan uitslapen. Vaak is daar niet veel voor nodig. Een menselijke en vooral géén agressieve benadering werkt bijna altijd én ik stel mijn grenzen. Zijn ze echt niet voor rede vatbaar, dan gaan ze zonder pardon de cel in. Ook is het wel eens nodig de boeien te gebruiken, als laatste redmiddel, of omdat je de klant kent en weet dat hij agressief kan zijn.

Enkele voorbeelden uit de praktijk.

In een avonddienst werd Simon, een bekende drugsgebruiker, binnengebracht. Hij werd naar de cel gebracht na inschrijving en fouillering. Simon is een klant die zeker omschreven kan worden als lastig. Vaak drukt hij na een halfuur op de bel en als er niet genoeg iemand komt, blijft hij bellen. Een tijdrovende klant dus. Maar deze avond gebeurde er niets. Simon belde niet, niet na een halfuur, niet na een uur, kortom Simon belde helemaal niet. Op de ronde langs de cellen bleek dat Simon te slapen als een baby en dat hij de hele nacht. De volgende dag was hij nog steeds rustig, zodat argwaan geoorloofd was. Hij ontkende uiteraard dat hij iets meegesmokkeld had, veel water te drinken en hij moest zijn ontlasting opvangen in een po. Die avond was de taak aan de arrestantenbewaarders de ontlasting te controleren en het vermoeden bleek juist: in totaal werden er 30 pillen seresta forte (50mg) gevonden. Keurig verpakt in plastic zakjes.

Er zat een jonge vent van 15 in de cel en hij stond bekend als een gebruiker van LSD, echter deze keer was hij niet onder invloed. Tijdens een gesprekje kreeg ik het vermoeden dat hij ergens enorm mee zat. Ik vertelde hem dat iedereen een koffer meedraagt in zijn leven, met van allerlei dingen er in. Ook 'zware' dingen komen in die koffer en dat, zo vertelde ik hem, moet je steeds maar met je meezeulen. Je kunt de koffer ook lichter maken door die zware dingen eruit te gooien. Nou de "vaderlijke' boodschap kwam luid en duidelijk aan bij deze knaap; hij begon hartverscheurend te huilen en biechten zomaar een driedubbele moord op. Juist omdat hij bekend stond als een LSD gebruiker kon je gemakkelijk aannemen dat hij dit hele verhaal in een hallucinatie beleefd had, Maar het vreemde aan zijn verhaal was, dat hij specifieke details gaf; de plaatsen waar het gebeurd was en de omstandigheden eromheen wist hij exact te omschrijven. Twijfel stak bij mij de kop op, want wat was wijsheid?  Een paar dagen later ben ik weer naar hem toegegaan en heb hem opnieuw zijn verhaal laten vertellen. En hij wist mij te overtuigen, omdat alle details opnieuw haarfijn klopten. Maar tot op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet zeker - ondanks dat we uitgebreid onderzoek naar deze zaak hebben gedaan - of hij dit verhaal in een lsd-trip verzonnen heeft óf dat hij er echt meer van wist'.

Gebruikt mijn zoon of dochter drugs?

Bekijk de D-testbij SBS-6!

XTC wat is dat?  Drugs Rotterdam
"http://www.drugsrotterdam.nl/