"Toeval of geen toeval"

Sinterklaasfeest bij de senioren club in Assen.

Ik werd gevraagd om voor sinterklaas te spelen, en een zus van mij als zwarte piet. Ik was liever zwarte piet omdat ik eerlijk gezegd altijd wel grapjes zit te maken. Maar omdat ik vrij lang ben, vond de majoor beter dat ik voor sinterklaas speelde. Tot mijn vreugde paste de kleding niet, was veel te kort. Er zat niks anders op, dat de rollen om gedraaid werden, mijn zus werd de sint en ik de piet, deze rol paste beter bij mij.

Het sinterklaasfeest begon om 14.00 uur en het was een gezellige middag, samen met de senioren. Het is gebruikelijk dat na het feest, sint en piet op bezoek gaan naar mensen die niet op het feest  konden zijn. De BVU (bezoek voor u) had een lijst gemaakt met de namen en adressen van mensen , die wij dan een bezoekje gingen brengen.

Wij hadden al een paar adressen gehad, en het volgende  adres was Rabenhoutstraat 53. Ik ging als piet voorop en klopte met mijn roe tegen het raam, en belde aan. Tot mijn grote verbazing deed een buitenlandse mevrouw open met een hoofddoek om. Volgens de lijst moesten wij bij een oudere dame zijn, maar deze mevrouw begreep onze komst natuurlijk niet. Deze mevrouw sprak geen woord Nederlands, zij kwam uit Marokko. Ze was echt heel vriendelijk en wenkte dat wij naar binnen moesten komen.

Toen wij in de woonkamer kwamen, zag ik een bed met een magere man erop liggen. Deze man sprak wel Nederlands, ik zei tegen hem dat wij van het Leger des Heils waren. En dat wij waarschijnlijk een verkeerd huisnummer hadden door gekregen. Hij kende het Leger des Heils wel, en zei dat hij ook christen was geworden. Dit is een geschenk uit de hemel riep hij, zijn familie en zijn vrouw waren moslim. Daar kon hij niet mee praten over zijn geloof, zij accepteerden niet dat hij christen was geworden.

Hij vertelde mij dat hij kanker had, en nog een paar weken te leven had. Wat voelde ik mij rot, dat wij hier binnen kwamen, toch vroeg ik hem of ik wat voor hem kon doen. Hij wilde graag dat ik uit de bijbel las, en dat ik samen met hem wilde bidden. Maar ik was op dat moment zwarte piet, en voelde mij hierdoor niet op mijn gemak in deze situatie. Ik vroeg aan hem of het goed was dat ik die avond even terug zou komen, graag zei hij. Wij hebben onze bezoeken afgerond ,en ik ben naar huis gegaan, om mij te douchen en heb mijn uniform aan getrokken.

Die avond ben ik terug gegaan naar deze meneer, en heb samen met hem gepraat, gelezen uit de bijbel en gebeden. Het was een rijk gezegende avond met hem, toen ik weg ging vroeg ik, of ik nog eens terug moest komen. Heel graag zei hij, ik vroeg of hij het fijn zou vinden dat wij met de BVU groep voor hem kwamen zingen. Hij vond dit geweldig, en stak zijn beide handen omhoog en dankte God, dat hij ons had ontmoet.

Twee dagen later zijn wij met de BVU groep bij hem geweest om te zingen, het was echt goed, hij genoot van de liederen. Twee keer in de week ging ik bij hem op bezoek, op een moment vroeg hij mij, of ik het kon regelen dat hij begraven werd in Assen. Zijn familie wilde dat hij in zijn geboorte land werd begraven als een Moslim, met het hoofd naar Mekka. Dit wilde hij niet, ik kon hem dit niet beloven zei ik tegen hem, maar zou kijken wat ik voor hem kon doen.

Een paar dagen later kwam ik weer aan deur bij hem, zijn vrouw deed de deur open. Ze bracht mij vriendelijk zo als altijd naar de woonkamer, maar er stond geen bed meer. En ik dacht dat hij naar het ziekenhuis was gebracht, maar met gebarentaal maakte de vrouw mij bekend dat haar man overleden was. Het lichaam was onderweg met zijn familie naar zijn geboorte land. Voor mij was het zo goed, ik kon toch niet regelen dat hij in Assen werd begraven.

Ik was God dankbaar dat ik hier op deze manier mocht getuigen. Zo zie je maar weer dat God ons gebruikt, dit was voor mij geen toeval maar de hand van God die ons naar deze man leidde!