Neem tijd op te leven

 

Ik kwam deze overdenking tegen, deze overdenking had ik acht jaar geleden op papier gezet.

 

Het is goed de Here te loven. Psalm 92:2

 

In deze tijd was er een actie in Nederland op gezet tegen de 24 uureconomie

Neem tijd op te leven werd deze actie genoemd.

Het ging goed met onze economie, ons land streeft af op een economie die 24 uur per dag op volle toeren draait. In deze tijd gingen de winkels langer open, en zelfs op zondag.

En dat zeven dagen per week, elke dag opnieuw zijn wij hiermee bezig.

 

Als ik toen naar mij zelf ik keek, merkte ik ook dat ik hier mee bezig was.

Ik moet nog dit doen, daar moet ik heen, daar pieker ik over, en zo gaat het de hele dag maar door. En nu acht jaar later merk ik dat het alleen maar erger is geworden.

En dan vraag je af, heb je nog wel tijd om te leven?

Hou je dit nog wel vol in dit tempo?

In 1998 werd ik gebeld door het GGZ in Assen, daar is een afdeling waar mensen op worden genomen die in problemen zitten. Zij hadden daar een jongen van 20 jaar opgenomen, die een dag daarvoor had geprobeerd een eind aan zijn leven te maken. Deze jongen had te kennen gegeven, dat hij in 1996 met de politie in aanraking was gekomen. En dat hij daar een gesprek met een arrestantenwacht had, waar hij een luisterend oor vond. Nu had hij gevraagd of ze die arrestantenwacht voor hem konden bellen, deze arrestantenwacht was ik. De zelfde dag ben ik naar hem toe gegaan, en hebben veel met elkaar gepraat over de problemen waar hij mee zat. En stil zijn, naar elkaar luisteren. Het deed hem goed! Op het werk sprak ik een collega over deze jongen, hij kenende hem ook. Deze vertelde mij een gelijkenis over een sneltrein.

 

Deze sneltrein davert maar door, gaat steeds hoe sneller, maar o wee als je uit deze trein valt! Dan moet je rennen om er weer in te stappen, en vooral als je het al zo moeilijk heb, dan valt dat dik tegen.

Je bent al zo moe!

Je kunt niet meer!

En uit eindelijk geef je het op!

En je blijft achter, je bent verloren,

je bent op!

De mensen in de trein kijken niet meer om, nee zij missen je helemaal niet meer!

En zo zijn er velen die uit de trein vallen, die de maatschappij niet meer bij kunnen houden.

 

Nu acht jaar later, is het alleen maar erger geworden. Het is nu normaal dat de winkels langer open zijn. Ook op zondag zijn vele winkels open. Wij hebben nu mobiele telefoons en MSN op de computer, hebben wij nog wel tijd voor elkaar?

Hebben wij nog wel tijd voor God?

Kunnen wij nog wel naar de kerkdienst of samenkomst, om de Here te prijzen.

Of moeten wij ook eerlijk zeggen ik heb geen tijd.

Ik moet nog zoveel dingen regelen.

God maakt ons duidelijk in Zijn woord:

Het is goed de Here te leven, uw naam psalmen te zingen, o Allerhoogste, in de morgenstond uw goedertierenheid te verkondigen, en Uw trouw in de nachten. Op het tiensnarig instrument en op de harp, bij snarenspel op de citer. Want Gij Here, hebt mij verheugd door Uw daden, over de werken Uwer handen zal ik jubelen.

 

Kunnen wij nog wel jubelen, kunnen wij nog wel zingen van Zijn goedertierenheid?

Als ik naar deze wereld kijk dan merk ik dat heel veel mensen dat niet eens meer kunnen. Veel mensen hebben het zodruk dat ze blij zijn dat ze zondags nog vrij zijn. Een zondag lekker uitslapen, zaterdagnacht uit gaan tot de vroege morgen. Lekker uit de ban te springen! De maatschappij even vergeten! Dansen, verdovende middelen gebruiken om je lekker te voelen, tot diep in de nacht. Ja de werkelijke nacht, van duisternis, het terrein van de satan.

Uit gaan kan best goed zijn, als je maar weet tot hoever,dat je God dankbaar moet zijn dat je uit kan gaan, want de satan ligt op de loer! Vooral drugs en alcohol zijn wapens van hem!

 

Maar hoe is het met ons leven? Hebben wij nog wel tijd om op te gaan naar Gods huis? Besteden wij nog wel aandacht aan God?

Merken wij Gods liefde nog wel?

Maar als je toch weer op kunt gaan naar Gods huis dan merk je dat er toch nog tijd is om te jubelen en dat het fijn is om te zingen. En nog veel fijne is dat je Gods woord weer hoort. Een rustpunt een station waar je kunt rusten, even uit de sneltrein, even bijtanken. Een dag die God apart heeft gezet, dit kan je lezen in Genesis 2:2

Toen God op de zevende dag het werk voltooid had, dat Hij gemaakt had, rustte Hij op de zevende dag en heiligde die, omdat Hij daarop gerust heeft van al het werk dat God scheppende tot stand had gebracht.

 

En zo is het ook met ons. Als God rust nodig heeft van al wat Hij gedaan heeft, en nog doet! Hebben wij als mens dan geen rust nodig, een plek om uit te rusten!

Om je hoofd in Zijn armen te leggen! Alles van je af te praten, wat er de afgelopen week gebeurt is. Even je terug te trekken naar de bron. De bron van het levenswater God je Vader. Er is geen betere bezigheid voor de mens dan de heerlijke deugden van God te bezingen. Als het goed is, zal ons leven elke dag een loflied voor de Here zijn. ’s Morgens mogen we opstaan met de zekerheid dat de goedertierenheid van de Here ook in deze dag deel zal zijn. En ’s avond bij het slapen gaan, als de nacht ons omringt, mogen we gerust inslapen, wetende dat Gods trouw ons niet zal begeven.

Ook al zien wij Hem niet.

 

Psalm 92 getuigt van geloofsvertrouwen:

Wie op God vertrouwt, zal werkelijk rust kennen.

Dit lied is dan ook bestemd voor de sabbatdag, de rustdag (vs.1).

In deze Psalm worden eigenlijk twee soorten mensen beschreven:

De goddeloze en de rechtvaardigen. De goddeloze maken zich niet druk om Gods gedachten. Zij leven voor zichzelf en nemen het niet zo nauw met het recht. En schijnbaar varen ze daar ook bij. Maar dat is slechts schijn. De goddeloze zullen eenmaal omkomen, maar de Here zetelt in den hoge voor eeuwig! De rechtvaardigen zijn het mikpunt van de goddeloze. De psalmdichter ziet echter niet om deze omstandigheden, maar op de Here, die hij zijn “rots” noemt. Hij weet dat God het voor hem zal opnemen en dat zijn toekomst veilig geborgen is in de Here. De goddeloze bloeit nu en wordt straks verdelgd. De rechtvaardige lijdt nu en zal straks bloeien in Gods tegenwoordigheid.

 

Twee wegen strekken zich voor ons uit; wat zal onze keus zijn? Wilt u nog tijd nemen voor Jezus? Wilt u de rust ontvangen die Jezus  biedt? Die rust wordt u aangeboden door Jezus! Jezus zegt: Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neemt mijn juk op u en leert van Mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en u zult rust vinden voor u zielen want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Ga dan tot Jezus en Hij geeft u rust. Maar dan zullen wij wel naar Zijn stem moeten luisteren, en zeggen ja Heer ik luister.